OPSLAG



In de herfst ben ik naar Toussiana teruggekeerd om er te zien hoe de kariténoten verder worden verwerkt in het bedrijfje van Nathalie, de SOTOKACC (Société Toussiana Karité Comestibles & Cosmétiques). Het team daar bestaat uit een twintigtal vrouwen die sinds 2006 continu worden opgeleid. Tegenwoordig werken er ook drie potige kerels die instaan voor het onderhoud van de "machines". De productie-eenheid in Toussiana zou ook niet meer zonder haar "fieldworkers" kunnen die op hun scooters de brousse doorkruisen om bioakkers te identificeren en te onderhandelen over de nieuwe oogst. De zakken met kariténoten worden, met het oog op de traceerbaarheid, zorgvuldig van etiketten voorzien en dan per vrachtwagen naar de SOTOKACC vervoerd om er te worden opgeslagen in een loods.



SORTEREN EN WEGEN

De zakken worden stuk voor stuk gecontroleerd. Of liever, de noten worden stuk voor stuk gecontroleerd, want elke noot gaat door de keurende handen van Nathalies meest veeleisende arbeidsters. Als er een probleem is met de noten wordt dit aan de producent gesignaleerd. Deze tergend trage controle moet echter vooral voorkomen dat enkele slechte noten de hele voorraad zouden bederven. Pas na deze controle worden de zakken gewogen en naar de eigenlijke verwerkingsfase overgebracht.

VERBRIJZELEN EN ROOSTEREN



De goedgekeurde zakken worden leeggemaakt in de verbrijzelaar, die de noten met een hels kabaal opslokt en verbrijzelt. Een deel van het uitgespuwde volume wordt vervolgens breed uitgespreid om aan de lucht te kunnen drogen. Het gedroogde materiaal wordt daarna verder handmatig verwerkt, een fase die nog voor beperkte tijd in stand wordt gehouden in de SOTOKACC. Het overige deel wordt overgebracht naar een werkplaats waar de noten sneller en krachtiger worden geroosterd en gedroogd. De kruiwagens vol dampend korrelig materiaal worden onmiddellijk in de mechanische pers gestort die deze zomer in gebruik werd genomen.